BeNeCLA Blog

Titel: The conversation frame: Linguistic forms and communicative
functions in discourse (Vidi project)
Wie: Esther Pascual
Plaats: Rijksuniversiteit Gronigen, Oude Kijk in ‘t Jatstraat 26,
(13)15 0048

Tijd: 28 januari 2010, 3.30-4.30

Starting from the assumption that language is intimately related to
interaction, the main question this project addresses is: how is the
structure of interaction reflected in language structure and language
use? That is, what forms does the basic interactional pattern of
turn-taking take in grammar and discourse? In addition, I will
investigate the communicative functions of interactional structures
embedded in discourse. Finally, I will explore the processing and
communicative effectiveness of such grammatically integrated
interactional patterns.

This project focuses on fictive interaction (Pascual 2002), a
cognitive phenomenon that reflects the interactional structure of
conversation, and is manifested in language structure and use (egs.
“an attitude that says ‘what’s in it for me?’”, “a ‘what’s in it for
me?’ attitude”).

The project addresses the following questions: (i) since factual
interaction is a fundamental aspect of language use, is fictive
interaction also a fundamental linguistic structure in different
discourse genres? And (ii) does the use of fictive interaction provide
processing and communicative advantages to language users?
In order to address the linguistic structure question, a corpus study
will be undertaken, examining fictive interaction in different
discourse genres of written and spoken Dutch. To address the
communicative effectiveness question, the communicative effects of
fictive interaction in Dutch will be explored in relation to: (i) the
argumentative power of fictive interaction (in criminal trials); (ii)
the use of fictive interaction as conversational strategy (by
speech-impaired individuals with Broca’s aphasia); and (iii) the
reception of fictive interaction (processing, memory, comprehension
and emotional affect).

I hypothesise that embedded fictive interaction is essential in
different discourse genres, and can be used for a variety of
communicative functions. I also hypothesise that the use of fictive
interaction can render a discourse communicatively more effective, as compared to its descriptive alternative, partly because it is
processed more efficiently.

Name: Rasmus Steinkrauss
Dissertation title: Frequency and Function in WH Question Acquisition –
A Usage-Based Case Study of German L1 Acquisition
Promotion date: 27.11.2009

Summary of the dissertation
English
My dissertation studies the early stages of first language acquisition. In particular, it studies the impact of the input, which is the language a child hears, on what a child says. Simply put, in usage-based linguistics is assumed that the more often a child hears something, the earlier and more often the child is going to say it. This applies
not only to single words but also to word combinations (‘constructions’) such as “where are…”. In my dissertation, I show that this is not always the case.

Using a very dense database of a boy learning German, I follow the boy’s early language development, especially the development of WH-questions, closely for one year (age 2-3) and show that not only input frequency, but also the function of linguistic constructions and the previous linguistic knowledge of the child play a role.
For example, even if a construction is very frequent in the input, the child might not use it because the construction does not serve any useful function for the child, because the child already knows a construction fulfilling the same function, or because the child does not know a more basic construction that the new construction
builds on. This shows that input frequency interacts with other factors in language acquisition.

Moreover, the dissertation shows that the acquisition of German differs from that of English because of the different composition of the input, and that the size of the corpus has a clear impact on the analysis of input frequency.

Dutch
Dit proefschrift beschouwt de invloed van de ‘input’, dus wat een kind hoort, op zijn/haar ontwikkeling van de moedertaal in de allereerste fasen van taalverwerving. Binnen de gebruiksgebaseerde (usage-based) linguïstiek wordt er over het algemeen van uitgegaan dat de input een sterke invloed uitoefent op wat een kind zelf leert te
zeggen. Simpel gezegd wordt aangenomen dat als een kind iets vaak hoort het kind dit zelf ook vaak en vroeg gebruikt. Dit geldt zowel voor enkele woorden als voor hele combinaties van woorden (‘constructies’) zoals ‘wat is dit voor…’.

Mijn proefschrift laat zien dat dit niet altijd het geval is. Met hulp van een bijzonder uitgebreid corpus wordt de vroege taalontwikkeling, specifiek de ontwikkeling van wvragen, van een Duits kind over de periode van een jaar (leeftijd 2-3) nauwlettend gevolgd. Er wordt aangetoond dat niet alleen de inputfrequentie, maar ook de functie
van constructies en de eerdere kennis van het kind invloed heeft op wat hij zegt. Zo gebruikt het kind bijvoorbeeld sommige constructies niet, hoewel zij frequent in de input voorkomen. Dit komt doordat zij voor hem geen nuttige functie vervullen, hij al een andere constructie met dezelfde functie gebruikt of doordat hij een andere, meer
basale constructie nog niet kent. Dit laat zien dat inputfrequentie met andere factoren samenwerkt.

Daarnaast toont het proefschrift aan dat de taalontwikkeling in het Duits door de andere compositie van de input anders verloopt dan in het Engels en dat de grootte van het gebruikte corpus van invloed is op de resultaten.